عکـس سال

ماستروزو عکاس آزاد ایتالیایی جایزه بهترین عکس سال دررقابتهای جهانی عکس مطبوعات را با عکس "از پشت بام تهران" از آن خود کرد

سالگرد انقلاب 57، ناقوس مرگ آخوندها
با وجودیکه چند روز بیشتر به سی و یکمین سالگرد انقلاب ضد سلطنتی مردم ایران باقی نمانده است،

مردم، خودشان را برای یک رویارویی بزرگ با رژیم آماده می کنند. اینروزها بر روی هر سایت و وبلاگ که می رویم و با هر وسیله ای که با داخل تماس می گیریم، به اشتیاق وتشویق مردم برای شرکت در یک تظاهرات بزرگ پی می بریم. رژیم هم البته خودش را به انحاء مختلف جمع و جور می کند تا با این قدرت نمایی مقابله نماید. از رژه نیروهایش در خیابانها و میادین شهرها بخصوص تهران، تا خط و نشان کشیدن های سران ریز و درشتش برای مردم که اگر چنین کنید، چنان می کنیم و خلاصه تا اعدام و تهدید به اعدام دستگیرشدگان در جریان قیام سراسری و بخصوص اسرای روز 6 دی(عاشورا).... همه اینها، اما ترس و وحشت رژیم از جارو شدن توسط مردم را به نمایش می گذارد. جمع کردن عکسهای خمینی و خامنه ای از ترس بزیر کشیده شدنشان توسط مردم و تعویض سطلهای زباله آهنی با پلاستیکی که در بین مردم به "جنبش سطل آشغال" معروف شده است، نمونه هایی از ترس و وحشت رژیم است.
در 31 سال گذشته، رژیم هیچگاه یک روز راحت نداشته و هر چه در این سالیان زد و کشت و برد، چیزی عایدش نشد و تنها مردم را برای رسیدن به اهداف انقلاب 57 مصمم تر کرد. اهدافی که بدلیل سبز شدن خمینی بر سر راه انقلاب، و پس از اینکه شاه را از ایران بیرون انداختند، هیچگاه به دست نیامدند و به نتیجه نرسیدند.
خمینی با همان بی احساسی نسبت به بازگشت به وطن در سال 57، دهها هزار تن را اعدام و زیر شکنجه کشت، میلیونها تن را در تنور جنگش با صدام حسین نابود کرد، صدها هزار را در سیاهچالهای خود زندانی نمود و میلیاردها دلار به کشور ضرر زد که جانشین خامنه ای و فرزند خلفش احمدی نژد و اپوزیسیونهای رنگارنگ درون نظام، اصلاح طلبان حکومتی، اصولگرایان آخوندی و...هنوز ازاعمال ضد انسانی و ضد ایرانی دیو جماران حمایت می کنند.
نسلی که در زیر بمباران تبلیغاتی رژیم بزرگ شده اند، اما مصرانه در تلاشند تا آخوندهای حاکم را به زیر بکشند و آزادی و دمکراسی را جایگزین دیکتاتوری مذهبی کنند. در این راه نیز نه از تجاوز و شکنجه واهمه ای دارند، نه از اعدامهای خیابانی و توپ و تشر آدمکشان حاکم. آخوندها می دانند و ما نیز می دانیم که این رژیم رفتنی است. به قول معروف دیر و زود دارد ولی سوخت و سوز ندارد.
امید آنکه در آستانه سال جدید، به همت مردمی، جنبش مقاومت و سرنگونی طلبان رژیم، ایران خانوم، از اسارت دیوسیرتان نجات پیدا کند و روی خوش آزادی را ببیند.
مرگ بر خامنه ای
زنده باد آزادی
نرگس غفاری 18 بهمن 1388